Kunów - niewielkie miasteczko, jedna z najstarszych miejscowości nad Kamienną, której początki sięgają XI w. Miasto i gmina położone są na pograniczu trzech krain geograficznych: Gór Świętokrzyskich, Przedgórza Iłżeckiego i Wyżyny Sandomiersko-Opatowskiej, oddzielonych dolinami rzek Kamiennej i Świśliny. Północną część gminy porastają lasy stanowiące około 50% powierzchni gminy.Część południowa, pokryta grubą powłoką urodzajnego lessu to tereny o charakterze rolniczym, w malowniczy sposób poprzecinane głębokimi wąwozami, stromymi skarpami i dolinami rzek Świśliny i Węgierki. Przez teren gminy przebiega linia kolejowa oraz droga krajowa Warszawa --Rzeszów, a niebieski szlak turystyczny udostępnia zabytki architektury: zespól przemysłowy dawnej fabryki tektury "WITULIN" w Dolach Biskupich z początku XX w. (nazwanej tak na część Witolda Gombrowicza) imienna tama na rzece Świślinie z 1840 r. osiedle, park oraz ruiny walcowni z lat 1834-45 w Nietulisku Fabrycznym XVII - wieczny kościół parafialny w Kunowie, z pięknie wyrzeźbionymi przez miejscowych kamieniarzy ołtarzami, z drewnianą plebanią z 1855 r. i murowaną dzwonnicą wzniesioną w 1896 r. wg projektu znanego malarza Wojciecha Gersona najstarsza w Polsce, wolno stojąca kaplica ufundowana w 1430 r. przez biskupa Zb. Oleśnickiego na terenie nie istniejącej już wsi Kaplica. Wędrując szlakiem oglądać można liczne odsłonięcia skalne, a wśród nich nieczynne kamieniołomy dolomitu w Dołach Opacich i piaskowca w Dołach Biskupich. Bogate złoża kamienia budowlanego (piaskowca) w Nietulisku Małym, eksploatowane do niedawna przez Szydłowieckie Kopalnie Kamienia Budowlanego oczekują na zagospodarowanie. Turystów zapraszają schroniska w Nietulisku Dużym i Miikowskiej Karczmie oraz gospodarstwa agroturystyczne.Dogodne warunki dla rozwoju bazy turystycznej stwarza budowa zbiornika wodnego "WIÓRY" na rzece Świślinie w rejonie Dołów Biskupich, a także rejon Góry Bukowskiej z oczkiem wodnym i terenem przygotowanym pod budowę wyciągu narciarskiego. Największym zakładem w gminie jest działająca od 1937 r. fabryka "PRO-AGRO" S.A. produkująca maszyny rolnicze - przyczepy zbierające, silosokombajny do zbioru kukurydzy, kabiny do wszystkich typów ciągników, fotele amortyzujące i pneumatyczne stosowane w samochodach ciężarowych, autobusach, ciągnikach, kombajnach i maszynach roboczych. Fabryka świadczy również usługi: spawalnicze, obróbki skrawaniem, toczenia, gięcia oraz wykonawstwo przyrządów.

Nietulisko Duże położone jest w dolinie Świśliny i Kamiennej, na pograniczu Przedgórza Iłżeckiego i Wyżyny Sandomierskiej. Od strony Kamiennej wieś otoczona jest pozostałością Puszczy Iłżeckiej. W pamięci starszych mieszkańców Nietuliska Dużego funkcjonowały jeszcze dwie nazwy różnych części wsi, a mianowicie Nietulisko Fabryczne i Nietulisko Górne (Kolonia). Od strony Kunowa Nietulisko Duże graniczy z wsią Nietulisko Małe. Po lewej stronie szosy biegnącej do Ostrowca Świętokrzyskiego w rejonie starych kamieniołomów znajduje się osada pod nazwą Nietulisko Kamieniołomy. W dniu 3 lutego 1368 roku biskup krakowski Florian w przywileju dla Pęsława z Rzeczycy, wieś Nietulisko nazywa swoją wsią. Nietulisko Duże należało już wtedy do uposażenia biskupów krakowskich. Było tu 8 łanów kmiecych, ogród z polami i 4 karczmy. Lata dziewięćdziesiąte przyniosły kolejny rozwój Nietuliska. Założono gazociąg, wodociąg i oświetlenie ulic. W 1999 roku dokonano w znacznej większości telefonizacji mieszkań. Wybudowano kościół pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu, który poświęcono w 1997 roku i później - plebanię, W lipcu 2001 roku Nietulisko i gminę Kunów nawiedziła powódź, która zniszczyła wiele domów i most na Świślinie. Dzięki pomocy osób prywatnych i instytucji z całej Polski odbudowano wiele domów i usunięto większość zniszczeń. Jesienią 2001 roku położono asfalt na drodze z Dołów Biskupich do drogi krajowej A-9 oraz odbudowano część drogi wiodącej do Nietuliska Górnego. W chwili obecnej następuje ciągły rozwój Nietuliska, powstają nowe sklepy, buduje się wiele nowych murowanych domów.

Od 1470 roku wieś Nietulisko Małe należała do biskupa lubuskiego, dziedzica Opatowa. 12 października 1514 roku biskup lubuski Teodoryk sprzedał Opatów i wsie kanclerzowi Krzysztofowi Szydłowieckiemu. Po jego śmierci dobra te przeszły w ręce jego zięcia Jana Tarnowskiego. W późniejszym okresie Nietulisko Małe weszło do kompleksu dóbr ostrowieckich. Od 1578 roku Nietulisko Małe stało się własnością księcia Ostrogskiego. Po II wojnie światowej ziemie należące do byłego dziedzica zostały znacjonalizowane i uległy parcelacji. Na terenie Nietuliska Dużego i Małego odkryto skarby monet rzymskich z okresu I i II wieku naszej ery.